خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر عشق و وفاداری عمیق خود را به معشوق بیان می‌کند. او سوگند یاد می‌کند که هرگز از معشوق روی برنگرداند، حتی اگر با تیغ تهدید شود. درد او ناشی از دوری معشوق است و درمان را تنها در نزد او می‌جوید. شاعر تأکید می‌کند که حتی اگر در آتش افکنده شود، باز هم از معشوق دست نمی‌کشد و همیشه به سوی او بازمی‌گردد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۵۵۹ - من دوش بتازه عهد کردم
من دوشْ بِتازه عَهد کردم
سوگند به جانِ تو بخَوردم ۱
کَزْ رویِ تو چَشمْ بَرندارم
گَر تیغ زنی زِ تو نگردم ۲
دَرمان زِ کسی دِگَر نَجویَم
زیرا زِ فِراقِ توست دَردم ۳
در آتشَم اَرْ فروبَری تو
گَر آه بَرآوَرَم نه مَردم ۴
بَرخاستم از رَهَت چو گَردی
بر خاکِ رَهِ تو بازگردم ۵
سوگند به جانِ تو بخَوردم ۱
کَزْ رویِ تو چَشمْ بَرندارم
گَر تیغ زنی زِ تو نگردم ۲
دَرمان زِ کسی دِگَر نَجویَم
زیرا زِ فِراقِ توست دَردم ۳
در آتشَم اَرْ فروبَری تو
گَر آه بَرآوَرَم نه مَردم ۴
بَرخاستم از رَهَت چو گَردی
بر خاکِ رَهِ تو بازگردم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۵۸ - دانی کامروز از چه زردم؟
گوهر بعدی:غزل ۱۵۶۰ - تا عشق تو سوخت همچو عودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
