غزل ۶۷۰ - فردوس دل‌، اسیر خیال تو بودنست

فردوس دل‌، اسیر خیال تو بودنست
عید نگاه‌، چشم به رویت‌ گشودنست ۱

شادم به هجر هم ‌که به این یک دم انتظار
حرف لب توام ز تمنا شنودنست ۲

معراج آرزوی دو عالم حضور من
یک سجده‌وار جبهه به پای تو سودنست ۳

یاد فنا مرا به خیال تو داغ کرد
آه از پری ‌که شیشه به سنگ آزمودنست ۴

آسان مگیر، دیدن تمثال ما و من
زنگ نفس‌ ز آینهٔ دل زدودنست ۵

سرها فتاده است دین ره به هر قدم
از شرم پیش پا مژه‌ای خم نمودنست ۶

داغ فشار غفلت ما هیچکس مباد
چشمی گشوده‌ایم‌که ننگ غنودنست ۷

این است اگر حقیقت اقبال ناکسی
درحق ما عقوبت نفرین ستودنست ۸

در دفتر محاسبهٔ اعتبار ما
بر هیچ یک دو صفر دگر هم فزودنست ۹

بیدل غبار ما ز چه دامن جدا فتاد
بر باد رفته‌ایم و همان دست سودنست ۱۰