خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج روحی و جسمی خود میگوید و آرزو میکند که با نوشتن تعویذی توسط فردی آزاده، بهبود یابد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به درد و رنج روحی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۴ - بیمارم از نهیب عقب رنجه
بیمارم از نهیب عقب رنجه
درد ِ دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من
تعویذکی نویسد آزاده
درد ِ دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من
تعویذکی نویسد آزاده
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - نان سیاه و خوردی بی چَربو
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - فروز باسلیق مرا ترسا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.