خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به بیهودگی عمر و غفلت از حقیقت زندگی اشاره دارد. شاعر از انسان‌هایی می‌گوید که عمر خود را به کارهای بی‌فایده و رضایت دیگران سپری می‌کنند، در حالی که از مرگ و لباس کفن غافل هستند. این متن هشداری است دربارهٔ ارزش زمان و توجه به زندگی پس از مرگ.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، موضوع مرگ و تأمل در زندگی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد.
جامه و کفن
ای عمر خویش کرده به بیهودگی یله
خشنود بندگان و خداوند با گله ۱
ای خویشتن به جامهٔ نیکو فریفته
وندر زیان همیشه تو را بانگ و مشغله ۲
زان جامه یاد کن که بپوشی به روز مرگ
کاو را نه بادبان و نه گوی و اَنگُله ۳
خشنود بندگان و خداوند با گله ۱
ای خویشتن به جامهٔ نیکو فریفته
وندر زیان همیشه تو را بانگ و مشغله ۲
زان جامه یاد کن که بپوشی به روز مرگ
کاو را نه بادبان و نه گوی و اَنگُله ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:برگشت چرخ ...
گوهر بعدی:آسیای زمانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
