شاعر در این متن از عشق و علاقه خود به معشوق سخن میگوید و از خوابی که دیده است تعبیر میخواهد. او معشوق را محرم راز خود میداند و از او میخواهد که به سخنانش گوش دهد. شاعر خود را به عنوان آیینهای میبیند که هر رنگ و بویی را منعکس میکند و در دست معشوق مانند یک اسباببازی است که نقشهای او را به نمایش میگذارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۱۵۳۸ - بران بودم که فرهنگی بجویم
که آن مَهْ رو نَهَد رویی به رویَم ۱
بِگُفتم یک سُخَن دارم به خاطر
به پیش آ تا به گوشِ تو بگویم ۲
که خوابی دیدهاَم من دوشْ ای جان
زِ تو خواهم که تَعْبیرشْ بِجویَم ۳
ندارم مَحْرَم این خوابْ جُز تو
تو بِشْنو ای شَهِ سَتّار خویَم ۴
بِجُنبانید سَر را و بِخَندید
سَری را که بِدانَد مو به مویَم ۵
که یعنی حیله با من میسِگالی
که من آیینه هر رنگ و بویَم ۶
مِثالِ لُعْبَتیاَم در کَفِ او
که نَقْشِ سوزنِ زَرْدوزِ اویَم ۷
نباشد بیحَیاتْ آن نَقْشْ کو کرد
کَمین نَقْشَشْ مَنَم درهای و هویَم ۸
بَران بودم که فرهنگی بِجویَم
که آن مَهْ رو نَهَد رویی به رویَم ۹
بِگُفتم یک سُخَن دارم به خاطر
به پیش آ تا به گوشِ تو بگویم ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.