خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از پیری و تغییرات ناخواسته‌ای که با خود آورده سخن می‌گوید. او خود را مانند فلز زردی می‌بیند که زرگر آن را به سیم سفید تبدیل می‌کند، اما او دوباره سیم را به فلز زرد برمی‌گرداند. این متن بیانگر نارضایتی از پیری و تلاش برای بازگشت به جوانی است.
متن دارای مفاهیم استعاری و نمادین است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، موضوع پیری و تأمل در تغییرات ناخواسته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چندان جذاب یا قابل درک نباشد.
پیری
پیری مرا به زرگری افگند ، ای شگفت
بی گاه دود ، زردم و همواره سُرف سُرف ۱
زرگر فرو فشاند کُرف سیه به سیم
من باز برفشانم سیم سره به کُرف ۲
بی گاه دود ، زردم و همواره سُرف سُرف ۱
زرگر فرو فشاند کُرف سیه به سیم
من باز برفشانم سیم سره به کُرف ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:برف پیری
گوهر بعدی:طلب ِ جام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
