نویسنده از تجربه‌ای شخصی می‌گوید که در آن شیخ مرتباً از حال ریش او می‌پرسید، اما از محل آن سؤال نمی‌کرد. نویسنده دریافت که شیخ از ذکر برخی اعضای بدن خودداری می‌کند. سپس به نقل از خردمندان اشاره می‌کند که سخن‌نسنجی می‌تواند موجب رنجش شود و تأکید می‌کنند که پیش از سخن گفتن باید از درستی آن مطمئن شد. در نهایت، بیان می‌شود که راستگویی حتی اگر به ضرر شخص باشد، بهتر از دروغگویی برای رهایی از مشکل است.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و حکمت‌آمیز است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و استعاره‌های قدیمی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۸۴ - ریشی درون جامه داشتم و شیخ از آن هر روز بپرسیدی
تا نیک ندانی که سخن عین صواب است
باید که به گفتن دهن از هم نگشایی ۱
گر راست سخن گویی و در بند بمانی
به زآن که دروغت دهد از بند رهایی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
