شماره ۲۸ - فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است

فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.

الا تا نشنوی مدح سخنگوی
که اندک مایه نفعی از تو دارد ۱

که گر روزی مرادش بر نیاری
دو صد چندان عیوبت بر شمارد ۲