شخصی در شبی با دیدن یار عزیزش چنان از خوشحالی بیخود شد که چراغ را خاموش کرد. یارش از این کار تعجب کرد و پرسید چرا چراغ را خاموش کردی؟ او پاسخ داد: اولاً گمان کردم آفتاب طلوع کرده (به خاطر نور حضور تو) و ثانیاً این شعر به خاطرم آمد که وقتی گرانی (عزیزی) پیش شمع میآید، شمع باید خاموش شود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از اصطلاحات و اشعار کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
حکایت ۶ - شبی یاد دارم که یاری عزیز از در در آمد
سَرَیٰ طَیْفُ مَنْ یَجْلُو بِطَلْعَتِهِ الدُّجیٰ
شگفت آمد از بختم که این دولت از کجا؟ ۱
بنشست و عتاب آغاز کرد که: مرا در حال بدیدی چراغ بکشتی، به چه معنی؟
گفتم: به دو معنی: یکی آن که گمان بردم که آفتاب برآمد و دیگر آن که این بیتم به خاطر بود:
چون گرانی به پیشِ شمع آید
خیزش اندر میان جمع بِکُش ۲
ور شکرخندهایست شیرینلب
آستینش بگیر و شمع بکش ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.