خلاصه و رده‌بندی سنی 14+

این متن حکایتی است از اختلاف بین دو فرد در بغداد که هر دو خود را خواجه و بنده سلطان می‌دانند. یکی از آنها به دیگری اشاره می‌کند که او رنج و سختی‌های زندگی را تجربه نکرده و در ناز و نعمت زندگی می‌کند، در حالی که خودش سر به آستان سلطان دارد و فروتن است.

متن دارای مفاهیم اخلاقی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات قدیمی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد، که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

مشاهده کامل

این حکایت شنو که در بغداد
رایت و پرده را خلاف افتاد

رایت از گردِ راه و رنجِ رکاب
گفت با پرده از طریقِ عتاب:

من و تو هر دو خواجه‌تاشانیم
بندهٔ بارگاهِ سلطانیم

من ز خدمت دمی نیاسودم
گاه و بیگاه در سفر بودم

تو نه رنج آزموده‌ای نه حصار
نه بیابان و باد و گرد و غبار

قدمِ من به سعی پیشتر است
پس چرا عزّتِ تو بیشتر است؟

تو برِ بندگان مه‌رویی
با غلامانِ یاسمن بویی

من فتاده به دستِ شاگردان
به سفر پای‌بند و سرگردان

گفت: من سر بر آستان دارم
نه چو تو سر بر آسمان دارم

هر که بیهوده گردن افرازد
خویشتن را به گردن اندازد

«سعدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir