عابدی برای جلب توجه پادشاه دارویی خورد تا ضعیف به نظر برسد، اما ناخواسته داروی قاتل مصرف کرد و مرد. شاعر در ادامه به ریاکاری برخی پارسایان اشاره میکند که ظاهری مقدس دارند ولی درونشان تهی است، و تأکید میکند که بندهٔ واقعی فقط خدا را میشناسد.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین اشاره به ریاکاری و نقد رفتارهای表面ی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
حکایت ۱۸ - عابدی را پادشاهی طلب کرد
اندیشید که دارویی بخورم تا ضعیف شوم، مگر اعتقادی که دارد در حقِّ من زیادت کند. آوردهاند که داروی قاتل بخورد و بمرد.
آن که چون پسته دیدمش همه مغز
پوست بر پوست بود همچو پیاز ۱
پارسایانِ رویْ در مخلوق
پشت بر قبله، میکنند نماز ۲
چون بنده خدایِ خویش خوانَد
باید که به جز خدا نداند ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.