خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
گروهی از حکما نزد کسری در مورد مصلحتی بحث می‌کردند و بزرگمهر، که مهتر آن‌ها بود، سکوت کرد. وقتی از او پرسیدند چرا سخن نمی‌گوید، پاسخ داد که وزیران مانند پزشکان هستند و دارو را فقط به بیمار می‌دهند. اگر دیدگاه دیگران را درست ببیند، سخن گفتن ضرورتی ندارد، اما اگر خطری ببیند، سکوت گناه است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی است که برای درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری نیاز است. نوجوانان از 12 سال به بالا می‌توانند این مفاهیم را بهتر درک کنند.
حکایت ۳۸ - گروهی حکما به حضرتِ کسریٰ در، به مصلحتی سخن همی گفتند
گروهی حکما به حضرتِ کسریٰ در، به مصلحتی سخن همی گفتند و بزرگمهر که مهترِ ایشان بود خاموش.
گفتندش: چرا با ما در این بحث سخن نگویی؟
گفت: وزیران بر مثالِ اطبّااند و طبیب دارو ندهد جز سَقیم را. پس چو بینم که رای شما بر صواب است، مرا بر سرِ آن سخن گفتن حکمت نباشد.
چو کاری بی فُضولِ من بر آید
مرا در وی سخن گفتن نشاید ۱
و گر بینم که نابینا و چاه است
اگر خاموش بنشینم گناه است ۲
گفتندش: چرا با ما در این بحث سخن نگویی؟
گفت: وزیران بر مثالِ اطبّااند و طبیب دارو ندهد جز سَقیم را. پس چو بینم که رای شما بر صواب است، مرا بر سرِ آن سخن گفتن حکمت نباشد.
چو کاری بی فُضولِ من بر آید
مرا در وی سخن گفتن نشاید ۱
و گر بینم که نابینا و چاه است
اگر خاموش بنشینم گناه است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:حکایت ۳۷ - کسی مژده پیش انوشیروانِ عادل آورد
گوهر بعدی:حکایت ۳۹ - هارون‌الرشید را چون مُلکِ دیارِ مصر مسلم شد گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
