غزل ۵۰۷ - یار دور است ز ما تا به نظر نزدیک است

یار دور است ز ما تا به نظر نزدیک است
امتیاز آینهٔ دوریِ هر نزدیک است ۱

می‌گزد جوهر آیینه‌ کف دست تهی
باخبر باش‌که افلاس و هنر نزدیک‌است ۲

اگر از نعمت الوان نتوان کام گرفت
مغتنم ‌گیر که دندان به جگر نزدیک است ۳

چون نفس نیم نفس در قفس آینه‌ایم
راحت منزل ما پر به سفر نزدیک است ۴

دود دل مژده ی خاکستر ما داد و گذشت
یعنی این‌شب ‌که تو دیدی به ‌سحر نزدیک ‌است ۵

در عبادتکده ی دل که ادب‌ محرم اوست
هر دعایی‌که نکردم به اثر نزدیک است ۶

خم تسلیم هم از وضع نیازم بپذیر
حلقه هرچند برون است ز در نزدیک است ۷

غیر بسمل همه‌کس جست و ندادند سراغ
آشیانی‌که به افشاندن پر نزدیک است ۸

دوری آب و گهر بر من و دلدار مبند
آنقدر نیست که‌گویم چقدر نزدیک است ۹

بیدل آیینه بپرداز غم د‌وری چند
آسمان نیز به انداز نظر نزدیک است ۱۰