غزل ۳۷۲ - یا حسن‌گیر صورت آفاق یا نقاب

یا حسن‌گیر صورت آفاق یا نقاب
فرش است امتیاز تو از جلوه تا نقاب ۱

گوهر چه عرض موج دهد دردل صدف
دارد لب خموش به روی صدا نقاب ۲

نیرنگ حسن عالمی از پا فکنده است
مشکل‌که خیزد از رخ او بی‌عصا نقاب ۳

ممنون سحربافی اوهام هستی‌ام
ورنه من خراب‌کجا وکجا نقاب ۴

حرف مجازجزبه حقیقت نمی‌کشد
لبیک‌گوست جلوه به فریاد یا نقاب ۵

از برگ‌گل به معنی نکهت رسیده‌ایم
ما را به جلوه‌های توکرد آشنا نقاب ۶

ای عشق جذبه‌ای‌که قدم پیشتر زنیم
یعنی رسانده‌ایم پی خویش تا نقاب ۷

از چهره‌ات‌،‌که آینهٔ معنی حیاست
چون پرده‌های دیده نگردد جدا نقاب ۸

شاید عدم به مطلب نایاب وارسد
ای‌ دیده خاک شوکه فشرده است پا نقاب ۹

بیدل تأملی که چه دارد بهار وهم
رنگ پریده است به تصویر ما نقاب ۱۰