این شعر از بیدل دهلوی به مضامینی مانند کینه‌توزی، شهادت، عشق به حقیقت، و نبرد با تاریکی‌ها می‌پردازد. شاعر از تیغ به عنوان نمادی از قدرت، عدالت، و گاه خشونت استفاده می‌کند و به مفاهیمی مانند شهادت، صبر، و رهایی از کدورت‌های درونی اشاره دارد. همچنین، تضاد بین نیرنگ و حقیقت، امید به تلافی، و عشق به آزادی در این شعر مشهود است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، اشاره به خشونت و نبرد، و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی مضامین مانند کینه‌جویی و شهادت نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
غزل ۹۵ - گر، دمی، بوس کفت‌گردد میسر تیغ را
تا ابد رگهای‌گل بالد ز جوهر تیغ را ۱
ازکدورت برنمی‌آید مزاج کینه‌جو
بیشتر دارد همین زنگار در بر تیغ را ۲
ای‌که داری سیرگلزار شهادت در خیال
بایدت‌از شوق زد چون سبزه برسرتیغ‌را ۳
عیش خواهی صید آفت شوکه مانند هلال
چرخ ابرومی‌کند برچشم ساغرتیغ را ۴
پردهٔ نیرنگ توفان بود شوق بسملم
خونم آخرکرد بازوی شناور تیغ را ۵
تا مگر یکباره‌گردد قطع راه هستی‌ام
چون دم مقراض می‌خواهم دو پیکر تیغ را ۶
موج توفان می‌زند جوی به‌دریامتصل
جوهر دیگر بود در دست حیدر تیغ را ۷
هرکه را دل از غبارکینه‌جوییها تهی‌ست
می‌کشد همچون نیام آسوده در برتیغ را ۸
دل به امید تلافی می‌تپد اماکجاست
آنقدر زخمی‌که خواباند به بسترتیغ را ۹
بیدل از هرمصرعم موج نزاکت می‌چکد
کرده‌ام رنگین به خون صید لاغرتیغ را ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
