خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از تلاش و جستجوی خود برای رسیدن به آرامش و زیبایی میگوید. او خود را به موجی در دریا تشبیه میکند که در نهایت به طوفان میرسد و تصویری از این زیبایی را با خون خود ترسیم میکند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به 'خون' میتواند برای برخی سنین نامناسب باشد.
به بحر خویش چون موجی تپیدم
به بحر خویش چون موجی تپیدم
تپیدم تا به طوفانی رسیدم ۱
دگر رنگی ازین خوشتر ندیدم
بخون خویش تصویرش کشیدم ۲
تپیدم تا به طوفانی رسیدم ۱
دگر رنگی ازین خوشتر ندیدم
بخون خویش تصویرش کشیدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:خوشآن قومی پریشان روزگاری
گوهر بعدی:نگاهش پر کند خالی سبوها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.