خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از ریختن شراب کهن از سبو به عنوان نمادی از بخشش و نورافشانی بر همه جا سخن میگوید. همچنین، برای بهرهمندی از ثمرات معنوی، تأکید بر باور قلبی به عبارت «لا غالب الا الله» دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند «شراب» ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
بجام نو کهن می از سبو ریز
بجام نو کهن می از سبو ریز
فروغ خویش را بر کاخ و کو ریز ۱
اگر خواهی ثمر از شاخ منصور
به دل «لا غالب الا الله» فرو ریز ۲
فروغ خویش را بر کاخ و کو ریز ۱
اگر خواهی ثمر از شاخ منصور
به دل «لا غالب الا الله» فرو ریز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:به باغان عندلیبی خوش صفیری
گوهر بعدی:گرفتم حضرت ملا ترش روست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.