خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که از باد و طبیعت چیزی نمی‌خواهد، بلکه فیض و نور را از آفتاب وجود تو دریافت می‌کند. نگاه او به مقامات بلند مانند ماه و ستاره پروین است و سخنش را بر اساس میل دیگران تنظیم نمی‌کند.
مفاهیم عرفانی و ادبی این متن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
نم و رنگ از دم بادی نجویم
نم و رنگ از دم بادی نجویم
ز فیض آفتاب تو به رویم ۱
نگاهم از مه و پروین بلند است
سخن را بر مزاج کس نگویم ۲
ز فیض آفتاب تو به رویم ۱
نگاهم از مه و پروین بلند است
سخن را بر مزاج کس نگویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غریبی دردمندی نی نوازی
گوهر بعدی:در آن دریا که او را ساحلی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
