خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از دل‌تنگی و عشق نافرجام سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویری مانند مه و پروین، بلندای نگاه معشوق را توصیف می‌کند. سپس با اشاره به «ویرانه‌ای در دوزخ»، نشان می‌دهد که معشوق به تنهایی و خلوت علاقه دارد.
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد.
دل من در گشاد چون و چند است
دل من در گشاد چون و چند است
نگاهش از مه و پروین بلند است ۱
بده ویرانه ئی در دوزخ او را
که این کافر بسی خلوت پسند است ۲
نگاهش از مه و پروین بلند است ۱
بده ویرانه ئی در دوزخ او را
که این کافر بسی خلوت پسند است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:سخن ها رفت از بود و نبودم
گوهر بعدی:چه شور است این که در آب و گل افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
