نوای حلاج

ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست
تجلی دگری در خور تقاضا نیست ۱

نظر بخویش چنان بسته ام که جلوه دوست
جهان گرفت و مرا فرصت تماشا نیست ۲

به ملک جم ندهم مصرع نظیری را
«کسی که کشته نشد از قبیلهٔ ما نیست» ۳

اگرچه عقل فسون پیشه لشکری انگیخت
تو دل گرفته نباشی که عشق تنها نیست ۴

تو ره شناس نئی وز مقام بیخبری
چه نغمه ایست که در بربط سلیمی نیست ۵

ز قید و صید نهنگان حکایتی آور
مگو که زورق ما روشناس دریا نیست ۶

مرید همت آن رهروم که پا نگذاشت
به جاده ئی که در و کوه و دشت و دریا نیست ۷

شریک حلقهٔ رندان باده پیما باش
حذر ز بیعت پیری که مرد غوغا نیست ۸