بگذر از خاور و افسونی افرنگ مشو

بگذر از خاور و افسونی افرنگ مشو
که نیرزد به جوی اینهمه دیرینه و نو ۱

چون پرکاه که در رهگذر باد افتاد
رفت اسکندر و دارا و قباد و خسرو ۲

زندگی انجمن آرا و نگهدار خود است
ایکه در قافله ئی بی همه شو با همه رو ۳

تو فروزنده تر از مهر منیر آمده ئی
آنچنان زی که بهر ذره رسانی پرتو ۴

آن نگینی که تو با اهرمنان باخته ئی
هم به جبریل امینی نتوان کرد گرو ۵

از تنک جامی ما میکده رسوا گردید
شیشه ئی گیر و حکیمانه بیاشام و برو ۶