من هیچ نمی ترسم از حادثهٔ شب ها

من هیچ نمی ترسم از حادثهٔ شب ها
شبها که سحر گردد از گردش کوکب ها ۱

نشناخت مقام خویش افتاد بدام خویش
عشقی که نمودی خواست از شورش یارب ها ۲

آهی که ز دل خیزد از بهر جگر سوزی است
در سینه شکن او را آلوده مکن لب ها ۳

در میکده باقی نیست از ساقی فطرت خواه
آن می که نمی گنجد در شیشهٔ مشرب ها ۴

آسوده نمی گردد آندل که گسست از دوست
با قرأت مسجد ها با دانش مکتب ها ۵