خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این شعر از عشق و رهایی از پیچیدگی‌های وجودی سخن می‌گوید. شاعر از کشمکش‌های درونی و رسیدن به مقام رضا می‌گوید، عشق را عامل نجات خود می‌داند و از تأثیر نگاه معشوق بر زندگی خود سخن می‌راند. در نهایت، او احساس می‌کند که جهان را پشت سر گذاشته و به آرامش رسیده است.

مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر برای درک و تجربه‌ی مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد تا به درستی درک شوند.

مشاهده کامل

برون کشید ز پیچاک هست و بود مرا
چه عقده ها که مقام رضا گشود مرا

تپید عشق و درین کشت نا بسامانی
هزار دانه فرو کرد تا درود مرا

ندانم اینکه نگاهش چه دید در خاکم
نفس نفس به عیار زمانه سود مرا

جهانی از خس و خاشاک در میان انداخت
شرارهٔ دلکی داد و آزمود مرا

پیاله گیرز دستم که رفت کار از دست
کرشمه بازی ساقی ز من ربود مرا

«اقبال لاهوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir