خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، شاعر بزرگ فارسی، سروده شده است و مضامین عرفانی، عاشقانه و اجتماعی را در بر می‌گیرد. شاعر از رحمت الهی، عشق، آزادی، و یادآوری وقایع تاریخی مانند واقعه کربلا سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌هایی به طبیعت و بهار دارد که نماد تجدید حیات و امید است.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و تاریخی است که درک آن به بلوغ فکری و آگاهی فرهنگی نیاز دارد. همچنین، برخی اشارات به وقایع تاریخی مانند کربلا ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
بر سر کفر و دین فشان رحمت عام خویش را
بر سر کفر و دین فشان رحمت عام خویش را
بند نقاب بر گشا ماه تمام خویش را ۱
زمزمهٔ کهن سرای گردش باده تیز کن
باز به بزم ما نگر ، آتش جام خویش را ۲
دام ز گیسوان بدوش زحمت گلستان بری
صید چرا نمی کنی طایر بام خویش را ۳
ریگ عراق منتظر ، کشت حجاز تشنه کام
خون حسین باز ده کوفه و شام خویش را ۴
دوش به راهبر زند ، راه یگانه طی کند
می ندهد بدست کس عشق زمام خویش را ۵
ناله به آستان دیر بیخبرانه می زدم
تا بحرم شناختم راه و مقام خویش را ۶
قافله بهار را طایر پیش رس نگر
آنکه بخلوت قفس گفت پیام خویش را ۷
بند نقاب بر گشا ماه تمام خویش را ۱
زمزمهٔ کهن سرای گردش باده تیز کن
باز به بزم ما نگر ، آتش جام خویش را ۲
دام ز گیسوان بدوش زحمت گلستان بری
صید چرا نمی کنی طایر بام خویش را ۳
ریگ عراق منتظر ، کشت حجاز تشنه کام
خون حسین باز ده کوفه و شام خویش را ۴
دوش به راهبر زند ، راه یگانه طی کند
می ندهد بدست کس عشق زمام خویش را ۵
ناله به آستان دیر بیخبرانه می زدم
تا بحرم شناختم راه و مقام خویش را ۶
قافله بهار را طایر پیش رس نگر
آنکه بخلوت قفس گفت پیام خویش را ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بصدای درمندی بنوای دلپذیری
گوهر بعدی:نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
