خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از سه بیت تشکیل شده و هر بیت به زیبایی‌های طبیعت و مفاهیم عرفانی اشاره دارد. بیت اول به تأثیر خورشید بر گل‌ها و لاله‌ها می‌پردازد، بیت دوم به ذوق و می‌نوشی به عنوان نمادی از روشنایی و عرفان اشاره دارد، و بیت سوم بر رنج و داغ عشق تأکید می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و داغ عشق نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه دارد.
حکما
لاک:
۱
ساغرش را سحر از بادهٔ خورشید افروخت
ورنه در محفل گل لاله تهی جام آمد ۲
کانت: ۳
فطرتش ذوق می آینه فامی آورد
از شبستان ازل کوکب جامی آورد ۴
برگسن: ۵
نه مئی از ازل آورد نه جامی آورد
لاله از داغ جگر سوز دوامی آورد ۶
ساغرش را سحر از بادهٔ خورشید افروخت
ورنه در محفل گل لاله تهی جام آمد ۲
کانت: ۳
فطرتش ذوق می آینه فامی آورد
از شبستان ازل کوکب جامی آورد ۴
برگسن: ۵
نه مئی از ازل آورد نه جامی آورد
لاله از داغ جگر سوز دوامی آورد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:موسیولینن و قیصر ولیم
گوهر بعدی:شعرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
