اگرچه زیب سرش افسر و کلاهی نیست

اگرچه زیب سرش افسر و کلاهی نیست
گدای کوی تو کمتر ز پادشاهی نیست ۱

بخواب رفته جوانان و مرده دل پیران
نصیب سینهٔ کس آه صبحگاهی نیست ۲

به این بهانه بدشت طلب ز پا منشین
که در زمانهٔ ما آشنای راهی نیست ۳

ز وقت خویش چه غافل نشسته ئی دریاب
زمانه ئی که حسابش ز سال و ماهی نیست ۴

درین رباط کهن چشم عافیت داری
ترا به کشمکش زندگی نگاهی نیست ۵

گناه ما چه نویسند کاتبان عمل
نصیب ما ز جهان تو جز نگاهی نیست ۶

بیا که دامن اقبال را بدست آریم
که او ز خرقه فروشان خانقاهی نیست ۷