خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از مولانا بیانگر مفاهیم عرفانی و انتقادی است. شاعر از ارزش خرد و عشق سخن می‌گوید و به نقد ظاهربینی و ریاکاری می‌پردازد. او از میکده و صوفی به عنوان نمادهای حقیقت‌جویی یاد می‌کند و فقیه حرم را به دلیل دوری از معنویت واقعی نکوهش می‌کند. همچنین، شعر به زیبایی‌های طبیعت و تأثیر آن بر روح انسان اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت
خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت
مثال لاله متاعی ز آتشی اندوخت ۱
تو هم ز ساغر می چهره را گلستان کن
بهار خرقه فروشی به صوفیان آموخت ۲
دلم تپید ز محرومی فقیه حرم
که پیر میکده جامی به فتوئی نفروخت ۳
مسنج قدر سرود از نوای بی اثرم
ز برق نغمه توان حاصل سکندر سوخت ۴
صبا به گلشن ویمر سلام ما برسان
که چشم نکته وران خاک آن دیار افروخت ۵
مثال لاله متاعی ز آتشی اندوخت ۱
تو هم ز ساغر می چهره را گلستان کن
بهار خرقه فروشی به صوفیان آموخت ۲
دلم تپید ز محرومی فقیه حرم
که پیر میکده جامی به فتوئی نفروخت ۳
مسنج قدر سرود از نوای بی اثرم
ز برق نغمه توان حاصل سکندر سوخت ۴
صبا به گلشن ویمر سلام ما برسان
که چشم نکته وران خاک آن دیار افروخت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:آشنا هر خار را از قصهٔ ما ساختی
گوهر بعدی:بیار باده که گردون بکام ما گردید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
