شاهین و ماهی

ماهی بچه ئی شوخ به شاهین بچه ئی گفت
این سلسلهٔ موج که بینی همه دریاست ۱

دارای نهنگان خروشنده تر از میغ
در سینهٔ او دیده و نادیده بلاهاست ۲

با سیل گران سنگ زمین گیر و سبک خیز
با گوهر تابنده و با لولوی لالاست ۳

بیرون نتوان رفت ز سیل همه گیرش
بالای سر ماست ، ته پاست ، همه جاست ۴

هر لحظه جوان است و روان است و دوان است
از گردش ایام نه افزون شد و نی کاست ۵

ماهی بچه را سوز سخن چهره برافروخت
شاهین بچه خندید و ز ساحل به هوا خاست ۶

زد بانگ که شاهینم و کارم به زمین چیست
صحراست که دریاست ته بال و پر ماست ۷

بگذر ز سر آب و به پهنای هوا ساز
این نکته نبیند مگر آن دیده که بیناست ۸