خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به مقایسه‌ی آفرینش‌های خداوند و انسان می‌پردازد. خداوند جهان را از عناصر ساده مانند آب و گل آفرید، در حالی که انسان ابزارهای جنگ و تخریب مانند شمشیر و تفنگ را ساخت. همچنین، خداوند زیبایی‌های طبیعت مانند گلزار و باغ را خلق کرد، اما انسان چیزهایی مانند قفس برای پرندگان ساخت. شاعر تأکید می‌کند که او (خداوند) می‌تواند از سنگ آینه و از زهر نوشیدنی گوارا بسازد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مذهبی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، اشاره به ابزارهای جنگ و تخریب ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
محاورهٔ ما بین خدا و انسان
خدا
۱
جهان را ز یک آب و گل آفریدم
تو ایران و تاتار و زنگ آفریدی ۲
من از خال پولاد ناب آفریدم
تو شمشیر و تیر و تفنگآفریدی ۳
تبر آفریدی نهال چمن را
قفس ساختی طایر نغمه زن را ۴
انسان ۵
تو شب آفریدی چراغ آفریدم
سفال آفریدی ایاغ آفریدم ۶
بیابان و کهسار و راغ آفریدی
خیابان و گلزار و باغ آفریدم ۷
من آنم که از سنگ آئینه سازم
من آنم که از زهر نوشینه سازم ۸
جهان را ز یک آب و گل آفریدم
تو ایران و تاتار و زنگ آفریدی ۲
من از خال پولاد ناب آفریدم
تو شمشیر و تیر و تفنگآفریدی ۳
تبر آفریدی نهال چمن را
قفس ساختی طایر نغمه زن را ۴
انسان ۵
تو شب آفریدی چراغ آفریدم
سفال آفریدی ایاغ آفریدم ۶
بیابان و کهسار و راغ آفریدی
خیابان و گلزار و باغ آفریدم ۷
من آنم که از سنگ آئینه سازم
من آنم که از زهر نوشینه سازم ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطرهٔ آب
گوهر بعدی:ساقی نامه - در نشاط باغ کشمیر نوشته شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
