خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از طبیعت و زیبایی‌های آن مانند دریا، کوه، بهار، یاسمن، سبزه و لاله سخن می‌گوید و احساسات خود را با این عناصر طبیعت درمی‌آمیزد. او همچنین از غم عشق و تأثیر آن بر روحیه خود می‌گوید و چگونه این احساسات با نواهای طبیعت ترکیب می‌شوند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و طبیعت‌گرایانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
نسیم صبح
ز روی بحر و سر کوهسار می آیم
ولیک می نشناسم که از کجا خیزم ۱
دهم به غمزده طایر پیام فصل بهار
ته نشیمن او سیم یاسمن ریزم ۲
به سبزه غلتم و بر شاخ لاله می پیچم
که رنگ و بو ز مسامات او بر انگیزم ۳
خمیده تا نشود شاخ او ز گردش من
به برگ لاله و گل نرم نرمک آویزم ۴
چو شاعری ز غم عشق در خروش آید
نفس نفس به نوا های او در آمیزم ۵
ولیک می نشناسم که از کجا خیزم ۱
دهم به غمزده طایر پیام فصل بهار
ته نشیمن او سیم یاسمن ریزم ۲
به سبزه غلتم و بر شاخ لاله می پیچم
که رنگ و بو ز مسامات او بر انگیزم ۳
خمیده تا نشود شاخ او ز گردش من
به برگ لاله و گل نرم نرمک آویزم ۴
چو شاعری ز غم عشق در خروش آید
نفس نفس به نوا های او در آمیزم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:سرود انجم
گوهر بعدی:پند باز با بچهٔ خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
