خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن خود را سیاره‌ای وابسته به خورشید (معشوق) می‌داند که نور وجودش از نگاه معشوق سرچشمه می‌گیرد. او احساس دوری و ناتمامی می‌کند و خود را بخشی از قرآن (معشوق) می‌پندارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «قرآن» و «سی پاره» ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
تو خورشیدی و من سیارهٔ تو
تو خورشیدی و من سیارهٔ تو
سراپا نورم از نظارهٔ تو ۱
ز آغوش تو دورم ناتمامم
تو قرآنی و من سی پارهٔ تو ۲
سراپا نورم از نظارهٔ تو ۱
ز آغوش تو دورم ناتمامم
تو قرآنی و من سی پارهٔ تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:نماید آنچه هست این وادی گل
گوهر بعدی:خیال او درون دیده خوشتر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
