خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که درباره‌ی فضیلت‌های اخلاقی و خطرات دوستی با افراد ناشایست صحبت می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که مهربانی و مروت ارزشمندند، اما گاهی این فضیلت‌ها می‌توانند باعث دشمنی افراد پست شوند. همچنین، هشدار می‌دهد که ارتباط با افراد شرور می‌تواند انسان را به تباهی بکشاند و توصیه می‌کند که برای حفظ ارزش‌های خود، بهتر است در تنهایی زندگی کرد.
مفاهیم عمیق اخلاقی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند دشمنی و تباهی نیاز به درک بالاتری از زندگی و روابط اجتماعی دارند.
پاداش نیکی
من نگویم ترک آیین مروت کن ولی
این فضیلت با تو خلق سفله را دشمن کند ۱
تار و پودش را ز کین توزی همی خواهند سوخت
هر که همچون شمع بزم دیگران روشن کند ۲
گفت با صاحبدلی مردی که بهمان در نهفت
قصد دارد تا به تیغت سر جدا از تن کند ۳
نیکمردش گفت باور نایدم این گفته ز آنک
من باو نیکی نکردم تا بدی با من کند ۴
میکنند از دشمنی نا دوستان با دوستان
آنچه آتش با گیاه و برق با خرمن کند ۵
دور شو زین مردم نا اهل دور از مردمی
دیو گردد هر که آمیزش به اهریمن کند ۶
منزلت خواهی مکان در کنج تنهایی گزین
گنج گوهر بین که در ویرانه ها مسکن کند ۷
این فضیلت با تو خلق سفله را دشمن کند ۱
تار و پودش را ز کین توزی همی خواهند سوخت
هر که همچون شمع بزم دیگران روشن کند ۲
گفت با صاحبدلی مردی که بهمان در نهفت
قصد دارد تا به تیغت سر جدا از تن کند ۳
نیکمردش گفت باور نایدم این گفته ز آنک
من باو نیکی نکردم تا بدی با من کند ۴
میکنند از دشمنی نا دوستان با دوستان
آنچه آتش با گیاه و برق با خرمن کند ۵
دور شو زین مردم نا اهل دور از مردمی
دیو گردد هر که آمیزش به اهریمن کند ۶
منزلت خواهی مکان در کنج تنهایی گزین
گنج گوهر بین که در ویرانه ها مسکن کند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:سرنوشت
گوهر بعدی:رازداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
