جلوه نخستین

رخم چو لاله ز خوناب دیده رنگین است
نشان قافله سالار عاشقان این است ۱

مبین به چشم حقارت به خون دیده ما
که آبروی صراحی به اشک خونین است ۲

ز آشنایی ما عمر ها گذشت و هنوز
به دیده منت آن جلوه نخستین است ۳

نداد بوسه و این با که می توان گفتن؟
که تلخکامی ما ز آن دهان شیرین است ۴

به روشنان چه بری شکوه از سیاهی بخت
که اختر فلکی نیز چون تو مسکین است ۵

به غیر خون جگر نیست بی نصیبان را
زمانه را چه گنه چوننصیب ما این است ۶

رهی ز لاله و گل نشکفد بهار مرا
بهار من گل روی امیر و گلچین است ۷