خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به بیان احساسات و عواطف انسانی می‌پردازد که شامل توبه، عیوب، رحمت الهی، تسلیم در برابر خداوند و درک اسرار الهی است. شاعر از ضعف‌های خود سخن می‌گوید و از خداوند طلب رحمت و درک بیشتر می‌کند. همچنین، به نقش تسلیم در برابر تقدیر و قدرت الهی اشاره می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده‌ی مذهبی و عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۲۹۱ - توبهٔ من درست نیست خموش
توبهٔ من دُرُست نیست خَموش
منِ بی‌توبه را به کَس مَفْروش ۱
بَندهٔ عیب ناک را بِمَران
رَحْمَتِ خویش را ازو بِمَپوش ۲
تو سَمیعِ ضَمیر و فکری و ما
لَب بِبَسته هَمی‌زنیم خُروش ۳
هر غَم و شادی‌یی که صورت بَست
پیشِ تصویر توست خِدمَت کوش ۴
نَقْشْ تسلیم گشته پیشِ قَلَم
گَهْ پَلنگَش کُنیّ و گاهی موش ۵
می‌نِمایَد فَسُرده هر چیزم
هَمچو دیگند هر یکی در جوش ۶
می‌زَنَد نَعْره‌هایِ پنهانی
ذَرّه ذَرّه چو مُرغِ مَرزَنگوش ۷
وَقت آمد که بِشْنَوید اسرار
می‌گُشایَد خدا شما را گوش ۸
وَقت آمد که سَبزپوشان نیز
دَر رَسَند از رِواقِ اَزْرَق پوش ۹
منِ بی‌توبه را به کَس مَفْروش ۱
بَندهٔ عیب ناک را بِمَران
رَحْمَتِ خویش را ازو بِمَپوش ۲
تو سَمیعِ ضَمیر و فکری و ما
لَب بِبَسته هَمی‌زنیم خُروش ۳
هر غَم و شادی‌یی که صورت بَست
پیشِ تصویر توست خِدمَت کوش ۴
نَقْشْ تسلیم گشته پیشِ قَلَم
گَهْ پَلنگَش کُنیّ و گاهی موش ۵
می‌نِمایَد فَسُرده هر چیزم
هَمچو دیگند هر یکی در جوش ۶
می‌زَنَد نَعْره‌هایِ پنهانی
ذَرّه ذَرّه چو مُرغِ مَرزَنگوش ۷
وَقت آمد که بِشْنَوید اسرار
می‌گُشایَد خدا شما را گوش ۸
وَقت آمد که سَبزپوشان نیز
دَر رَسَند از رِواقِ اَزْرَق پوش ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۹۰ - مست گشتم ز ذوق دشنامش
گوهر بعدی:غزل ۱۲۹۲ - آمد آن خواجهٔ سیماترش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
