خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از جستجوی طولانی خود برای آرامش و آسایش سخن می‌گوید، اما تنها رنج و سختی یافته است. سپس، درد به او توصیه می‌کند که برای رسیدن به آرامش، باید دندان‌هایش را بکشد (کنایه از تحمل سختی‌ها).
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۲ - عمری ز پی کام دل و راحت تن
عمری ز پی کام دل و راحت تن
گشتیم و ندیدیم جز از رنج و محن ۱
درد آمد و گفت از بن دندان با من:
راحت طلبی به کام، دندان بر کن ۲
گشتیم و ندیدیم جز از رنج و محن ۱
درد آمد و گفت از بن دندان با من:
راحت طلبی به کام، دندان بر کن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۱ - تا کی پی هر نگار مهوش، سلمان،
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۳ - عالم همه سرنگون توانم دیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
