خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این شعر از غم و اندوهی که در دل دارد سخن میگوید و خود را به شمعی تشبیه میکند که از فرط غم اشک میریزد. او از معشوق میخواهد که اگر قصد کشتنش را دارد، این کار را انجام دهد، چرا که تمام وجودش را به او سپرده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند رنج و فداکاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۹ - ای داده غمت بباد جانم چو شمع
ای داده غمت بباد جانم چو شمع
تا کی ز غمت اشک فشانم چون شمع؟ ۱
گر میکشیام بکش که خود را همگی
من با تو نهاده، در میانم چون شمع ۲
تا کی ز غمت اشک فشانم چون شمع؟ ۱
گر میکشیام بکش که خود را همگی
من با تو نهاده، در میانم چون شمع ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۸ - دذر راه بسر همی پوید شمع
گوهر بعدی:رباعی ۹۰ - از باغ جمالت ار آگه بودی گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.