خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر درباره یاری است که با وجود سخنان ناهنجار، لب‌های شیرین و جذابیت‌های فراوان دارد. او با وجود نقص‌های ظاهری در گفتار، همچنان محبوب و دوست‌داشتنی است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیبایی‌های شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۸۰ - آن یار که مشک بر قمر می‌ساید
آن یار که مشک بر قمر می‌ساید
از لعل لبش در و گهر می‌زاید ۱
هر چند که خائیده سخن می‌گوید
شیرین دهنش ولی شکر می‌خاید ۲
از لعل لبش در و گهر می‌زاید ۱
هر چند که خائیده سخن می‌گوید
شیرین دهنش ولی شکر می‌خاید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۹ - ز آن رو که هوا، بوی خوشت می‌گیرد
گوهر بعدی:رباعی ۸۱ - اسبی که مرا خواجه بر آن اسب نشاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
