خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن درباره فردی است که با وجود ضعف و ناتوانی، همچنان به رفتارهای خود ادامه می‌دهد و از یاری دیگران برمی‌خیزد. این متن می‌تواند نمادی از مقاومت در برابر مشکلات یا وابستگی به دیگران باشد.
مفاهیم عمیق‌تر مانند مقاومت، وابستگی، و درخواست کمک ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان و ساختار شعر ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر پیچیده باشد.
رباعی ۶۷ - ... م که همیشه آب خود می‌ریزد
... م که همیشه آب خود می‌ریزد
افتاده ز پا، وز آن نمی‌پرهیزد ۱
بر پای کنش به دست خویش از سر لطف
ای یار، که از دست تو برمی‌خیزد ۲
افتاده ز پا، وز آن نمی‌پرهیزد ۱
بر پای کنش به دست خویش از سر لطف
ای یار، که از دست تو برمی‌خیزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۶ - ترکم که مهش به پیش زانو می‌زد
گوهر بعدی:رباعی ۶۸ - سلمان، زر و اسب و کار و بارت بردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
