خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر طبیعی مانند زلف سیاه، باغ، سنبل و گل، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین، شاعر به پریشانی و دل‌تنگی خود اشاره می‌کند که گویی این احساسات به گوش معشوق می‌رسد.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۶۲ - زلف سیهت که بر مهت می‌پوید
زلف سیهت که بر مهت می‌پوید
در باغ رخت سنبل و گل می‌بوید ۱
بر گوش تو سر نهاده و اندر گوشت
احوال پریشانی ما می‌گوید ۲
در باغ رخت سنبل و گل می‌بوید ۱
بر گوش تو سر نهاده و اندر گوشت
احوال پریشانی ما می‌گوید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۱ - دی سرو به باغ سرفرازی می‌کرد
گوهر بعدی:رباعی ۶۳ - هر لحظه ز من ناله نو می‌خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
