خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید. با استفاده از تصاویر شعری مانند "رخش روشنی"، "دامن کوثر" و "چاه زنخدان"، به توصیف چهرهی درخشان و جذابیتهای معشوق پرداخته است. در نهایت، شاعر اشاره میکند که دلها به پای معشوق ریخته شده و او با عنبر (نماد خوشبویی و جذابیت) سرچشمهی این عشق را گرفته است.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیدهی اداری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد توسعه مییابد.
رباعی ۳۹ - ما هم که رخش روشنی خور بگرفت
ما هم که رخش روشنی خور بگرفت
گرد خط او دامن کوثر بگرفت ۱
دلها همه چاه زنخدان انداخت
و آنگه سر چاه را به عنبر بگرفت ۲
گرد خط او دامن کوثر بگرفت ۱
دلها همه چاه زنخدان انداخت
و آنگه سر چاه را به عنبر بگرفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۸ - آتش ز دهان شمع دیشب میجست
گوهر بعدی:رباعی ۴۰ - تا ناله بلبلم به گوش آمده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.