خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها فروتنی و حقارت خود را در برابر مخاطب بیان می‌کند و اشاره می‌کند که حتی پرسیدن از او نیز لطف و کرم مخاطب محسوب می‌شود. همچنین، او تأکید می‌کند که مخاطبش چنان مقام والایی دارد که حتی عذر خواهی او نیز نشان‌دهندهٔ بزرگواری‌اش است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
قطعه ۵۷ - من که باشم که شوی رنجه به پرسیدن من
من که باشم که شوی رنجه به پرسیدن من
این چنین لطف و کرم هم ز شما برخیزد ۱
پادشاهی تو هم عذر تو خواهه ورنه
چه ز دست من درویش گدا برخیزد ۲
این چنین لطف و کرم هم ز شما برخیزد ۱
پادشاهی تو هم عذر تو خواهه ورنه
چه ز دست من درویش گدا برخیزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۵۶ - همنشین بدان مباش که نیک
گوهر بعدی:قطعه ۵۸ - ای صاحبی که صاحب دیوان چرخ را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
