خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن از سنایی، شاعر و عارف ایرانی، به مخاطب توصیه می‌کند که به جای وابستگی به دیگران، به خود و توانایی‌های خود تکیه کند. او از مخاطب می‌خواهد که از وابستگی‌های فانی و گذرا دوری کند و به جای آن، به دنبال ارزش‌های پایدار و درونی خود باشد. همچنین، او تأکید می‌کند که باید از فریب‌های دنیوی و دوستان ناباب دوری کرد و هوشیارانه زندگی کرد.

این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و از آن بهره‌مند شوند.

مشاهده کامل

ای سَنایی گَر نیابی یار یارِ خویش باش
در جهانْ هر مَرد و کاری مَردِ کارِ خویش باش

هر یکی زین کاروان مَر رَخْتِ خود را رَهْ زَنَند
خویشتن را پَسْ نشان و پیشِ بارِ خویش باش

حُسنِ فانی می‌دهند و عشقِ فانی می‌خَرند
زین دو جویِ خُشک بُگْذر جویبارِ خویش باش

می‌کَشَندَت دستْ دست این دوستان تا نیستی
دستْ دُزد از دستشان و دَستیارِ خویش باش

این نِگاران نَقْشِ پَرده‌یْ آن نِگارانِ دِلَند
پَرده را بَردار و دَررو با نِگارِ خویش باش

با نِگارِ خویش باش و خوبِ خوب اَنْدیش باش
از دو عالَم بیش باش و در دیارِ خویش باش

رو مَکُن مَستی از آن خَمْری کَزو زایَد غُرور
غُرّهٔ آن روی بین و هوشیارِ خویش باش

«مولوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir