خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر به معشوق است. او از عشق، آرزو، حسرت و دل‌تنگی‌های خود سخن می‌گوید و از پیوند ناگسستنی دل و جان با معشوق می‌سراید. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند غنچه و بوی سنبل، عمق احساسات خود را به تصویر می‌کشد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات و عواطف بیان شده در شعر نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۲۶۷ - ای جان نازنین من ای آرزوی دل
ای جان نازنین من ای آرزوی دل
میل من است سوی تو میل تو سوی دل ۱
بر آرزوی روی تو دل جان همی دهد
وا حسرتا! اگر ندهی آرزوی دل ۲
چون غنچه بسته‌ام سر دل را به صد گره
تا بوی راز عشق تو آید ز بوی دل ۳
جان را به یاد تو به صبا می‌دهم که او
می‌آورد ز سنبل زلف تو بوی دل ۴
تا دیده دید روی تو را روی دل ندید
با روی دوست خود نتوان دید روی دل ۵
دیگر به دیده دل ندهم من کز آب چشم
هر بار خود درست نیاید سبوی دل ۶
سلمان اگر ز اهل دلی نام دل مبر
جان دادن است کار تو بی‌گفتگوی دل ۷
میل من است سوی تو میل تو سوی دل ۱
بر آرزوی روی تو دل جان همی دهد
وا حسرتا! اگر ندهی آرزوی دل ۲
چون غنچه بسته‌ام سر دل را به صد گره
تا بوی راز عشق تو آید ز بوی دل ۳
جان را به یاد تو به صبا می‌دهم که او
می‌آورد ز سنبل زلف تو بوی دل ۴
تا دیده دید روی تو را روی دل ندید
با روی دوست خود نتوان دید روی دل ۵
دیگر به دیده دل ندهم من کز آب چشم
هر بار خود درست نیاید سبوی دل ۶
سلمان اگر ز اهل دلی نام دل مبر
جان دادن است کار تو بی‌گفتگوی دل ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۶ - به مهر روی تو خواهم رسید، ذره مثال
گوهر بعدی:غزل ۲۶۸ - ساقی ایام گل آمد، حبذا ایام گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
