غزل ۳ - ز شراب لعل نوشین من رند بی نوا را

ز شراب لعل نوشین من رند بی نوا را
مددی که چشم مستت به خمار کشت ما را ۱

ز وجود خود ملولم قدحی بیار ساقی
برهان مرا زمانی ز خودی خود خدا را ۲

به خدا که خون رز را به دو عالم ار فروشیم
بخریم هر دو عالم بدهیم خون بهارا ۳

پسرا ز ره ببردی به نوای نی دل من
به سرت که بار دیگر بسرا همین نوا را ۴

من از آن نیم که چون نی اگرم زنی بنالم
که نوازشی است هر دم زدن تو بینوا را ۵

دل من به یارب آمد ز شکنج بند زلفت
مشکن که در دل شب اثری بود دعا را ۶

طرف عذار گلگون ز نقاب زلف مشکین
بنمای تا ملامت نکنند مبتلا را ۷

همه شب خیال رویت گذرد به چشم سلمان
که خیال دوست داند شب تیره آشنا را ۸