خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از شرم گناه و ناتوانی در وفاداری می‌گرید و آرزو می‌کند که اشک‌هایش مانند باران بهاری نامه‌اش را بشوید تا از گناه پاک شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی مانند گناه، توبه و اندوه نیاز به درک بالاتری دارند که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
رباعی ۴۰ - از شرم گناه شاید از خون گریم
از شرم گناه شاید از خون گریم
از ابر بهار بر خود افزون گریم ۱
اشگی باید که نامه‌ام شسته شود
چون عمر وفا نمی‌کند چون گریم ۲
از ابر بهار بر خود افزون گریم ۱
اشگی باید که نامه‌ام شسته شود
چون عمر وفا نمی‌کند چون گریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹ - از نور نبی واقف این راه شدیم
گوهر بعدی:رباعی ۴۱ - ای فیض بیا که عزم می خانه کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
