خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به اهمیت صلاح‌الدین به عنوان تنها نجات‌دهنده در آخرالزمان اشاره می‌کند و از عشق و عرفان سخن می‌گوید. همچنین، تأکید می‌کند که عشق و نور درون عاشق می‌تواند جهان را روشن کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به آشنایی با مفاهیم عرفانی و ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۱۲۱۰ - نیست در آخرزمان فریادرس
نیست در آخِرزَمان فَریادرَس
جُز صَلاحُ الدّین صَلاحُ الدّین و بَس ۱
گَر زِ سِرِّ سِرِّ او دانسته‌یی
دَم فُروکَش تا نَدانَد هیچ کَس ۲
سینهٔ عاشق یکی آبی‌ست خوش
جان‌ها بر آبِ او خاشاک و خَس ۳
چون بِبینی رویِ او را دَم مَزَن
کَنْدَر آیینه زیان باشد نَفَس ۴
از دلِ عاشق بَرآیَد آفتاب
نور گیرد عالَمی از پیش و پَس ۵
جُز صَلاحُ الدّین صَلاحُ الدّین و بَس ۱
گَر زِ سِرِّ سِرِّ او دانسته‌یی
دَم فُروکَش تا نَدانَد هیچ کَس ۲
سینهٔ عاشق یکی آبی‌ست خوش
جان‌ها بر آبِ او خاشاک و خَس ۳
چون بِبینی رویِ او را دَم مَزَن
کَنْدَر آیینه زیان باشد نَفَس ۴
از دلِ عاشق بَرآیَد آفتاب
نور گیرد عالَمی از پیش و پَس ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۰۹ - ای دل بی‌بهره از بهرام ترس
گوهر بعدی:غزل ۱۲۱۱ - ای روترش به پیشم بد گفته‌یی مرا پس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
