خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که موعظه‌های فراوانی گفته شده، اما بی‌فایده بوده است، زیرا کسی به آنها گوش نداده و همچنان در گناه غوطه‌ور شده است. او اشاره می‌کند که هیچ نوری در دل افراد نمی‌بیند و بسیاری از خانه‌های تاریک (قلب‌های سخت) وجود دارند که بی‌ثمر مورد خطاب قرار گرفته‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم انتقادی و معنوی دارد.
رباعی ۱۰ - ای فیض بسی موعظه گفتی به عبث
ای فیض بسی موعظه گفتی به عبث
در گوش نکردی در و سفتی به عبث ۱
نوری به دل کسی نمی‌بینم من
بس خانهٔ تاریک که رفتی به عبث! ۲
در گوش نکردی در و سفتی به عبث ۱
نوری به دل کسی نمی‌بینم من
بس خانهٔ تاریک که رفتی به عبث! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹ - تن را بگذار تا شوم من جانت
گوهر بعدی:رباعی ۱۱ - جان را در اشک شست و شو باید کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
