غزل ۹۴۹ - ای زلف تو مسکن دل شیدائی

ای زلف تو مسکن دل شیدائی
وی روی تو مجموع همه زیبائی ۱

جان در تن هیچکس نماند ز نهار
آن عارض و زلف را بکس بنمائی ۲

از حسرت آن لبم بلب آمد جان
از فکرت آن دهان شدم شیدائی ۳

بیمار شدم ز آرزوی چشمت
گشتم ز خیال خال تو سودائی ۴

ایمان بسواد کفر زلفت دادم
بستم زنار و بستدم ترسائی ۵

از حسرت آن میان شدم چون موئی
باشد روزی که در کنارم‌ آئی ۶

گر در نظر تو فیض پستست ولی
دارد ز خیال قد تو بالائی ۷