خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، به زیبایی احساسات عمیق عاشقانه و تأثیرات معنوی عشق را توصیف می‌کند. شاعر از نگاه معشوق، تغافل او و تأثیرات شگفت‌انگیز عشق بر جان و دل سخن می‌گوید. همچنین، از مفاهیم بلند عرفانی مانند قیامت، حقایق و فیض الهی در قالب عشق زمینی استفاده شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارند تا به درستی درک شوند.
غزل ۹۴۶ - نگاه ار میکنی جان میفزائی
نگاه ار میکنی جان میفزائی
تغافل میکنی دل می‌ربائی ۱
قیامت در قیامت می‌نماید
قیامت را بقامت می‌نمائی ۲
مرا صد غصه از دل میگشاید
ز زلفت گره چون میگشائی ۳
غمم ز آینهٔ دل میزداید
ز دل گر کینهٔ من میزدائی ۴
حیاتی بر حیاتم میفزاید
چو در لطف نهانم میفزائی ۵
تنت هر موی دارد مویهٔ فیض
چو حرف عشق جانان می‌سرائی ۶
سر درج حقایق میگشاید
چو در وصف بتان لب میگشائی ۷
تغافل میکنی دل می‌ربائی ۱
قیامت در قیامت می‌نماید
قیامت را بقامت می‌نمائی ۲
مرا صد غصه از دل میگشاید
ز زلفت گره چون میگشائی ۳
غمم ز آینهٔ دل میزداید
ز دل گر کینهٔ من میزدائی ۴
حیاتی بر حیاتم میفزاید
چو در لطف نهانم میفزائی ۵
تنت هر موی دارد مویهٔ فیض
چو حرف عشق جانان می‌سرائی ۶
سر درج حقایق میگشاید
چو در وصف بتان لب میگشائی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۴۵ - ای نسخهٔ اصل خوبی و رعنائی
گوهر بعدی:غزل ۹۴۷ - چه شود اگر در آئی بطریق آشنائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
