غزل ۹۴۲ - باده خواهم که کشم ز آن لب و غبغب هله هی

باده خواهم که کشم ز آن لب و غبغب هله هی
بوسه خواهم که زنم مست بر آن لب هله هی ۱

بادهٔ لعل از آن دست بلورین دو سه جام
پرپر خواهم و سرشار و لبالب هله هی ۲

تنگ خواهم که در آغوش کشم آن بر دوش
چه شود در بزم آئی تو یک امشب هله هی ۳

داردم چشم تو در آرزوی بیماری
نظری کن که بتاب آیم و در تب هله هی ۴

سوخت جانم ز فراقت صنما رحمی کن
تا بکی در دل شب یارب و یارب هله هی ۵

مطلبم نیست به جز آنکه فدای تو شوم
چه شود گر برسم از تو بمطلب هله هی ۶

جان خدا دوست بود فیض ندارد سر تن
برهانم ز صنم خانه قالب هله هی ۷